FSM postrzega przewlekły ból przez pryzmat wielu mechanizmów:

I. Wpływ na nerwy i rdzeń kręgowy:

• Zmniejsza stany zapalne nerwów (40/396) i rdzenia kręgowego (40/10)
• Zmniejsza centralną sensytyzację i wzmocnienie bólu w rdzeniu kręgowym
• Przywraca prawidłowe funkcjonowanie nerwów i zmniejsza sygnalizację bólową
• Rozbija zrosty nerwowe i tkankę bliznowatą (13/396)

II. Efekt gojenia tkanek:

• Zwiększa produkcję ATP nawet o 500% przy natężeniu prądu od 10 do 500 mikroamperów
• Zwiększa syntezę białek o 70%
• Zwiększa transport aminokwasów o 40%
• Poprawia przepływ krwi i natlenienie tkanek
• Zmniejsza stan zapalny poprzez wpływ na cytokiny i mediatory zapalne
• Rozbija tkankę bliznowatą i zrosty, które powodują ból

III. Wpływ na ośrodkowy układ nerwowy:

• Zmniejsza wzmocnienie bólu wzgórzowego (40/89)
• Poprawia napięcie nerwu błędnego, co zmniejsza stan zapalny w organizmie
• Uwzględnia emocjonalne aspekty przewlekłego bólu (970/różne)
• Normalizuje progi bólu i centralne przetwarzanie bólu

IV. Leczenie przyczyn źródłowych:

• Leczy uszkodzenia tkanek głębokich (124/ w przypadku rozdarcia/złamania)
• Leczy dyski, stawy międzykręgowe, więzadła i inne przyczyny strukturalne
• Zmniejsza stan zapalny w narządach trzewnych, który powoduje ból
• Poprawia funkcjonowanie uszkodzonych tkanek

Do najważniejszych zasad zalicza się stosowanie określonych częstotliwości tkanek/stanów, uwzględnianie czynników miejscowych i ogólnoustrojowych oraz podejście obejmujące całe ciało.

Mikroprąd to natężenie prądu wyrażone w milionowych częściach ampera. Amper jest miarą ruchu elektronów w danym punkcie. Prąd o natężeniu mikroamperów to ten sam rodzaj prądu, który organizm wytwarza samodzielnie w każdej komórce. Jest to natężenie prądu wyrażone w milionowych częściach ampera. Jest ono bardzo małe; nie jest wystarczająco duże, aby pobudzić nerwy czuciowe, więc jego przepływu nie można odczuć. Można to stwierdzić, obserwując miernik przewodności na urządzeniu.

W szkoleniu może wziąć udział każdy, kto ma wystarczające przygotowanie medyczne, by zrozumieć i skorzystać ze szkolenia. Aby praktykować FSM oraz kupować i używać sprzętu u pacjentów, potrzebna jest licencja uprawniająca do stosowania stymulacji elektrycznej lub niewykluczająca jej stosowania (albo praca pod nadzorem osoby z taką licencją). Kurs jest skierowany do lekarzy, chiropraktyków, osteopatów i naturopatów, akupunkturzystów i fizjoterapeutów oraz asystentów pracujących w tych placówkach klinicznych.

Pracuję z FSM, ponieważ przynosi ulgę tak wielu pacjentom w przypadku tak wielu schorzeń. To metoda niskiego ryzyka, nieinwazyjna i niezwykle skuteczna. Każda praktyka, która stosuje FSM, notuje napływ pacjentów, bo jeden pacjent, któremu udzielono pomocy, kieruje kolejnego. Pacjenci, którzy wracają do lekarza kierującego z dużą poprawą, często generują kolejne skierowania. Pacjenci przewlekli otrzymują pomoc i przechodzą na rzadszą opiekę, pozostawiając miejsce dla nowych. Prawie każda praktyka, która stosowała FSM, odnotowuje wzrost dochodów dzięki skierowaniom od pacjentów i specjalistów. Zacząłem uczyć FSM, aby sprawdzić, czy efekty są powtarzalne. Nadal uczę FSM, ponieważ niemoralne byłoby tego nie robić. Każdego dnia FSM przynosi efekty i ulgę, których nie da się uzyskać żadną inną metodą. Każdego dnia praktycy FSM zgłaszają rezultaty, które zmieniają życie pacjentów. To niesamowite doświadczenie.

Osobista nagroda i satysfakcja z metody, która może przynieść tak głęboką ulgę, sprawiają, że praktycy FSM to pełna pasji i zaangażowania grupa. Jako grupa muszą być bardziej dociekliwi niż przeciętny klinicysta, bo diagnoza musi być trafna. Zwykle przyjmują bardziej złożone przypadki, bo mogą pomóc. Muszą też mieć model pracy z wizytami 20–40 minut. FSM nie pasuje do 5‑minutowego modelu chiropraktycznego ani 7‑minutowego modelu medycznego. Praktyk może korzystać z asystentów klinicznych, którzy zapewniają opiekę po postawieniu diagnozy i opracowaniu planu leczenia przez przeszkolonego klinicystę.

FSM zaczęło się od obserwacji efektu klinicznego. Od tamtej pory pokazuje, że efekty są spójne, powtarzalne, mierzalne i przewidywalne. Praktycy FSM lubią mieć narzędzie, które pozwala im pomagać pacjentom. Pracujesz z FSM, bo to lubisz.

Mikroprądy o specyficznych częstotliwościach to system terapeutyczny wykorzystujący prąd o natężeniu mikroamperów i rezonansowe oddziaływanie częstotliwości na tkanki i schorzenia, co może prowadzić do korzystnych zmian w objawach i stanie zdrowia. Seminaria FSM uczą protokołów częstotliwościowych i omawiają obserwowany wpływ częstotliwości oraz rezonansu biologicznego na tkanki na podstawie obserwacji klinicznych i badań. Seminaria FSM NIE dotyczą stosowania mikroprądów ani urządzeń do mikroprądów.

Mikroprądy o specyficznych częstotliwościach (FSM) są nauczane na seminariach od 1997 roku. Obecnie FSM to trzydniowy kurs, który w wielu stanach daje 24 godziny punktów kształcenia ustawicznego, i jest dostępny na płytach DVD. Zaleca się, aby praktycy skontaktowali się z odpowiednią izbą lub organem zawodowym, jeśli punkty kształcenia ustawicznego są dla nich istotne. Kurs jest przeznaczony dla lekarzy, chiropraktyków, osteopatów i naturopatów, fizjoterapeutów, akupunkturzystów, terapeutów zajęciowych i masażystów oraz asystentów pracujących w ich gabinetach.

Kurs obejmuje wykłady oraz 6 godzin zajęć praktycznych. Wykład obejmuje częstotliwości, protokoły częstotliwościowe, dane badawcze oraz ramy koncepcyjne, w ramach których można wykorzystać i wyjaśnić zaobserwowane i udokumentowane efekty FSM. Ramy koncepcyjne wywodzą się z fizyki, biofizyki i termodynamiki, ale są ustrukturyzowane w sposób zrozumiały. Pierwszego dnia omawiane są częstotliwości i protokoły leczenia bólu mięśniowo-powięziowego, bólu krążka międzykręgowego, bólu stawów międzywyrostkowych i nerwobólu. Drugiego i trzeciego dnia omawiane są protokoły i częstotliwości leczenia nowych urazów, schorzeń układu nerwowego i narządów wewnętrznych oraz problemów emocjonalnych.

Efekty FSM są bardzo specyficzne dla danego schorzenia i wymagają dokładnej diagnozy klinicznej, aby były optymalne. Kurs obejmuje przypomnienie dotyczące diagnostyki bólu dyskogennego i bólu stawów międzywyrostkowych, bólu neuropatycznego i wiotkości więzadeł, punktów spustowych mięśniowo-powięziowych spowodowanych przeciążeniem, dysfunkcji stawów oraz odruchów trzewnych.

Sześciogodzinne sesje praktyczne obejmują naukę stosowania protokołów w leczeniu dolegliwości bólowych w różnych częściach ciała. Metoda i zastosowanie terapii różnią się od innych metod leczenia bólu mięśni, na przykład tym, że styki są umieszczone w taki sposób, aby umożliwić przepływ częstotliwości i prądu przez leczoną tkankę, a nacisk służy jedynie do poruszania tkanki, podczas gdy częstotliwość rozbija tkankę bliznowatą.

Dr McMakin co roku organizuje co najmniej 8 seminariów FSM Core w każdym regionie Stanów Zjednoczonych i za granicą. Seminarium FSM Core jest również dostępne na płycie DVD z praktycznymi ćwiczeniami prowadzonymi przez certyfikowanego instruktora praktyk FSM. Dla osób z Irlandii i Wielkiej Brytanii, Denise Curtis, MSc, PT, prowadzi seminarium FSM Core w Narodowym Centrum Szkoleniowym (ntc.ie) w Dublinie w Irlandii, które trwa dwa weekendy.

Podczas części praktycznej seminarium FSM Core na 8-10 studentów przypada zazwyczaj co najmniej jeden instruktor. Seminarium Core jest dostępne na płycie DVD, a praktycy mogą nauczyć się stosowania FSM, czytając podręcznik "Frequency Specific Microcurrent in Pain Management". Uczestnicy korzystający z płyty DVD mogą umówić się z przeszkolonym instruktorem praktyk FSM, aby odbyć szkolenie z technik manualnych i protokołów FSM w medycynie fizykalnej w ramach indywidualnych lub kameralnych zajęć.

Raz w roku odbywa się dwudniowy, 16-godzinny kurs zaawansowany FSM, który zawiera pełną listę częstotliwości i protokołów nieomawianych na seminarium podstawowym. Po południu odbywają się 90-minutowe zaawansowane warsztaty pogłębione prowadzone przez różnych ekspertów-praktyków. Co dwa lata, w ten sam weekend, odbywa się dwudniowe Międzynarodowe Sympozjum z wykładowcami gościnnymi i prezentacjami praktyków, którzy dzielą się opisami przypadków i wynikami badań, a także warsztatami dotyczącymi diagnostyki i leczenia. Osoby zainteresowane prowadzeniem sesji praktycznych mogą skorzystać z dwudniowego szkolenia i certyfikacji instruktorów.

Protokoły częstotliwości to sekwencje częstotliwości, które wykazują określony efekt kliniczny w różnych schorzeniach, zgodnie z praktyką dr. McMakin oraz informacjami od innych praktyków FSM. Sekwencje częstotliwości są omawiane na seminariach FSM, a studenci otrzymują arkusz podsumowujący częstotliwości i najczęściej stosowane protokoły dla schorzeń, które okazały się skuteczne w leczeniu. Najbardziej skuteczne i użyteczne protokoły zostały wstępnie zaprogramowane w automatycznym urządzeniu do mikroprądów, które sekwencjonuje częstotliwości, umożliwiając bezobsługową opiekę w gabinecie. Nie składa się żadnych obietnic skuteczności protokołów częstotliwości — należy je stosować, by obserwować efekty w praktyce klinicznej.

Mikroprądy o specyficznych częstotliwościach (FSM) mają pewne podobieństwa do biorezonansu, ale istnieją też kluczowe różnice. Oto ich zestawienie:

Podobieństwa:

• Zarówno FSM, jak i biorezonans opierają się na koncepcji oddziaływania na ciało określonych częstotliwości w celach terapeutycznych.
• Oba urządzenia oddziałują na określone tkanki lub komórki za pomocą stosowanych częstotliwości.

Różnice:

• Cel: Biorezonans ma na celu usuwanie zaburzeń w domniemanych polach energetycznych organizmu, podczas gdy FSM koncentruje się na dostarczaniu prądów elektrycznych o niskim natężeniu i określonych częstotliwościach, aby potencjalnie wpływać na funkcjonowanie komórek.
• Dowody naukowe: Brakuje mocnych dowodów naukowych na skuteczność biorezonansu. Badania FSM sugerują potencjalne korzyści w leczeniu bólu i gojeniu ran, ale potrzebne są dalsze badania, aby potwierdzić jego skuteczność w różnych schorzeniach.
• Mechanizm: Teoretyzuje się, że mechanizm działania FSM polega na wpływie na procesy komórkowe, takie jak produkcja ATP i synteza białek. Biorezonansowi brakuje dobrze zdefiniowanego naukowego wyjaśnienia jego działania.

Czy FSM jest uważany za biorezonans?

Nie, FSM nie jest powszechnie uważane za prawdziwy biorezonans. Choć obie metody opierają się na koncepcji częstotliwości, FSM wykorzystuje rzeczywiste prądy elektryczne i ma bardziej prawdopodobny (choć wciąż nie w pełni udowodniony) mechanizm działania oparty na procesach komórkowych. Biorezonans zajmuje się teoretyczną manipulacją polami energetycznymi organizmu.

Producenci i dystrybutorzy sprzętu używanego na kursach FSM są całkowicie niezależni od FSM i nie uczestniczą w seminariach poświęconych określonym częstotliwościom ani w nauczaniu ich zastosowania. Częstotliwości muszą być dostarczane przez urządzenie elektromagnetyczne, które dostarcza prąd. Urządzenia te są klasyfikowane jako urządzenia TENS i jako takie są zatwierdzone wyłącznie do leczenia bólu. Większość zastosowań częstotliwości ma na celu uśmierzanie bólu, co jest zgodne z zatwierdzonym zastosowaniem tych urządzeń. Jednak wpływ rezonansu biologicznego i częstotliwości nie ma nic wspólnego z urządzeniami ani ich zatwierdzonym zastosowaniem.

Ultradźwięki wytwarzają drgania ultradźwiękowe i ciepło poprzez wprawianie cząsteczek wody w drgania w tkance. Nie dostarczają prądu ani nie zmieniają stanu ATP. Mikroprąd działa w inny sposób.

Mikroprąd jest zatwierdzony przez FDA w kategorii urządzeń TENS. Urządzenia TENS dostarczają prąd o natężeniu miliamperów i blokują sygnały bólowe, które próbują przedostać się z kręgosłupa do mózgu. Mikroprąd dostarcza prąd o natężeniu mikroamperów poniżej czucia, 1000 razy mniejszym niż prąd o natężeniu miliamperów, który, jak wykazano w opublikowanych badaniach, zwiększa produkcję ATP w tkankach.

Pojawia się więc pytanie, jaka jest różnica między częstotliwościami FSM a częstotliwościami Rife'a? Wiele osób słyszało o Royalu Raymondzie Rife'ie, który używał częstotliwości do leczenia raka na początku XX wieku — chyba w latach 30. Używał mikroskopu świetlnego, a jego częstotliwości były częstotliwościami światła i wynosiły od 8000 do 16 000 Hz. Mógł dostroić światło w mikroskopie i obserwować je. Kiedy osiągnął określoną częstotliwość światła, dosłownie powodowała ona rozpad bakterii, komórek rakowych lub wirusów. Tak więc wszystkie jego częstotliwości mieściły się w zakresie światła: 8000–16 000 Hz. Miał setki pacjentów z terminalnym nowotworem, których leczył swoją terapią częstotliwościową z wykorzystaniem tych częstotliwości światła. Niestety FDA i American Medical Association (AMA) postanowiły go zamknąć. Pewnego ranka weszli do jego laboratorium, zniszczyli sprzęt, skonfiskowali dokumentację — i to był koniec. Urządzenia Rife'a dostępne na rynku: niektóre z nich miały dostęp do jego listy częstotliwości. Te częstotliwości są jednak w zakresie około 8000–16 000 Hz, bo były częstotliwościami światła. Gdy mówi się o nich jako o impulsach elektrycznych, Rife nie używał ich w ten sposób — używał ich jako częstotliwości światła. Podstawowa różnica między Rife'em a FSM polega na tym, że jego częstotliwości są wyższe. Wszystkie częstotliwości FSM są poniżej 1000 Hz. Myślę, że 988 Hz to najwyższa częstotliwość, której używamy. Zakres obejmuje 1 Hz, 3 Hz, 2 Hz aż do 970–988 Hz. Używamy dwóch kanałów. Gdy stosuje się dwa kanały, mamy częstotliwość na kanale A i częstotliwość na kanale B, a w obszarze leczenia, gdzie te dwie częstotliwości się krzyżują, powstaje ich suma oraz różnica. Szczerze mówiąc, nie wiemy, która część tego pola ma działanie terapeutyczne. Teoretycznie niektóre kombinacje, np. 970 Hz na kanale A i 783 Hz na kanale B, mogą dać częstotliwość dudnień w zakresie powyżej 1000 Hz, ale same częstotliwości są poniżej 1000 Hz. Inna duża różnica jest taka, że nie leczymy raka mikroprądem o określonej częstotliwości z kilku powodów. Po pierwsze, nie chcę, żeby spotkało mnie to, co spotkało Rife'a. Po drugie, rak jest poważny. Jeśli użyję częstotliwości nieprawidłowo i pogorszę ból, to wciąż "tylko" ból. Ale jeśli przez ignorancję pogorszę nowotwór, nie mam sposobu, by to naprawić. Dlatego nie leczymy raka. Możemy za to leczyć skutki uboczne terapii onkologicznej. Istnieją częstotliwości, które łagodzą nudności po chemioterapii. Potrafimy leczyć oparzenia popromienne u pacjentów poddawanych radioterapii, a także bardzo skutecznie tkankę bliznowatą po radioterapii. Największą różnicą między FSM a Rife'em jest więc zakres częstotliwości i to, co nimi leczymy.

Mikroprąd dostarcza elektrony i, jak wynika z opublikowanych badań, zwiększa produkcję ATP w komórkach. Lasery dostarczają fotony. Nie znam żadnych badań sugerujących, że leczenie laserowe zwiększa produkcję ATP. Lasery oscylują z ustalonymi częstotliwościami i przynoszą korzystne rezultaty, ale zazwyczaj zapewniają tylko jedną częstotliwość na raz, zamiast dwóch częstotliwości stosowanych w leczeniu FSM. Lasery zapewniają korzyści, jakie oferują, inną metodą niż rezonans częstotliwościowy i wzmocnienie ATP.

Urządzenia te, zatwierdzone jako urządzenia TENS, mogą jedynie łagodzić ból objawowo. Prąd może zwiększać produkcję ATP, jak wykazano w recenzowanym artykule opublikowanym przez Ngoka Chenga w 1982 roku.

Częstotliwości to liczba impulsów na sekundę, mierzona w hercach. Mogą to być fale dźwiękowe albo impulsy elektroniczne. W FSM są to impulsy elektromagnetyczne emitowane jednocześnie w dwóch kanałach. Częstotliwości podaje się w postaci narastającej fali prostokątnej z harmonicznymi o wysokiej częstotliwości. Dzięki temu są bardziej precyzyjne niż czyste częstotliwości uzyskiwane generatorem fali sinusoidalnej. Większość urządzeń mikroprądowych wykorzystuje impulsy fali prostokątnej, bo obserwuje się ich większą skuteczność kliniczną.

Częstotliwość, która ma leczyć lub neutralizować schorzenie, podaje się na kanał A. Częstotliwość działającą na tkankę — na kanał B. Wszystkie częstotliwości używane w FSM są poniżej 1000 Hz. Na liście znajdują się częstotliwości rzekomo stosowane w ponad 200 schorzeniach — od bardzo powszechnych, takich jak "stan zapalny", "blizna", "złogi mineralne" i "toksyczność", po bardzo nietypowe i trudne do udokumentowania, jak "wirus polio", "uraz" i "przekrwienie". Nie można składać deklaracji dotyczących wpływu tych częstotliwości, dopóki badania tego nie udokumentują. Można jedynie stwierdzić, że użycie danej częstotliwości miało zaobserwowany efekt u pacjenta z określonym schorzeniem.

Istnieje kilka częstotliwości, które są używane jako pary A/B. A nie jest stanem chorobowym, B nie jest tkanką, ale połączenie tych dwóch częstotliwości wydaje się mieć działanie terapeutyczne. Istnieje jedna taka kombinacja częstotliwości, która łagodzi ból półpaśca. Gdy ta kombinacja jest stosowana przed pojawieniem się pęcherzy przez godzinę dziennie przez trzy dni, ból ustępuje w ciągu 20 minut, a pęcherze nigdy nie pojawiają się. Gdy ta kombinacja jest stosowana przez dwie godziny na aktywny półpasiec, po pojawieniu się pęcherzy, eliminuje ból i skraca okres z normalnych 6 tygodni do czterech do pięciu dni. Ból nigdy nie powraca. Półpasiec to jedyna choroba, na którą ta kombinacja częstotliwości jest dobra i jak dotąd nie było pacjenta, który nie zareagowałby w oczekiwany sposób.

Dr McMakin nie opracował tych częstotliwości. Częstotliwości zostały opracowane w latach 1910–1934 przez lekarzy medycyny i osteopatów, którzy stosowali zupełnie inną maszynę i system leczenia. Częstotliwości są stosowane klinicznie; efekty są dokumentowane w notatkach i stanowią podstawę do opracowywania protokołów, które wydają się skuteczne w różnych schorzeniach klinicznych. Protokoły są nauczane podczas seminariów FSM, a następnie, na podstawie opinii praktyków, ocenia się, czy efekty są powtarzalne. Istnieją cztery recenzowane artykuły naukowe dokumentujące skuteczność w leczeniu bólu mięśniowo-powięziowego pochodzącego z punktów spustowych, bólu neuropatycznego w fibromialgii związanego z urazem kręgosłupa oraz opóźnionej bolesności mięśni.

Pacjenci odwodnieni nie odnoszą korzyści z FSM. Zaobserwowano, że największe problemy mają sportowcy o dużej masie mięśniowej, którzy piją za mało wody, oraz pacjenci po 70. roku życia, przewlekle odwodnieni. Każdemu pacjentowi zaleca się wypicie co najmniej jednego litra wody na godzinę przed zabiegiem. Pacjenci przewlekle odwodnieni mogą potrzebować większej ilości wody przez kilka dni przed zabiegami. Żadna technika nie jest w 100% skuteczna i FSM nie jest wyjątkiem. Skuteczność FSM zależy niemal wyłącznie od trafnej diagnozy. Ból barku może pochodzić z mięśni, ścięgien, kaletki maziowej, dysków, nerwów lub stawów. FSM skutecznie leczy wszystkie te źródła bólu. Ale jeśli leczysz mięśnie, a ból barku pochodzi z nerwów lub kaletki maziowej, możesz zmienić mięsień, ale nie zmienisz bólu pacjenta, ponieważ nie pochodzi on z mięśnia. Ta analogia dotyczy każdego schorzenia.

Częstotliwości wydają się zmieniać różnorodne schorzenia i tkanki, a także ból i funkcje w wielu sytuacjach klinicznych. FSM jest szczególnie skuteczny w leczeniu bólu nerwów i mięśni, stanów zapalnych i tkanki bliznowatej. Istnieje rodzaj fibromialgii związany z urazem kręgosłupa, który jest szczególnie bolesny i trudny do leczenia, nawet za pomocą narkotyków. Istnieje jedna kombinacja częstotliwości, i tylko jedna, która, jak zaobserwowano, eliminuje ból u pacjentów z tym schorzeniem. Półpasiec bardzo dobrze reaguje na tylko jedną kombinację częstotliwości, która eliminuje ból w ciągu 20 minut i powoduje, że zmiany chorobowe wysychają i znikają w ciągu około dwóch do trzech dni. Istnieje jedna kombinacja częstotliwości, która jak dotąd jest w 100% skuteczna w eliminowaniu bólu związanego z kamicą nerkową. Ta kombinacja częstotliwości nie usuwa kamienia, a jedynie eliminuje ból. Częstotliwości te obserwowano w przypadku astmy, zaburzeń czynności wątroby (obniżając podwyższony poziom enzymów wątrobowych), zespołu jelita drażliwego i wielu innych schorzeń. Zaobserwowano, że pacjenci leczeni w ciągu czterech godzin od nowego urazu, w tym wypadków samochodowych i operacji, odczuwają znacznie mniejszy ból i znacznie przyspieszony proces gojenia.

Frequency Specific Seminars nie składa żadnych oświadczeń dotyczących wykorzystania częstotliwości w diagnostyce i leczeniu jakichkolwiek schorzeń. Częstotliwości te wydają się mieć korzystny wpływ, gdy są stosowane w warunkach klinicznych jako uzupełnienie odpowiedniej diagnostyki i leczenia. Konieczne są dalsze badania w celu udokumentowania konkretnych efektów.

Nie ma gwarancji, że jakikolwiek protokół będzie skuteczny u danego pacjenta w danym schorzeniu. Ogólnie rzecz biorąc, częstotliwości albo działają, albo nie, a jeśli nie działają, to po prostu nie mają żadnego efektu. Podczas seminariów lekarzom zaleca się kierowanie się zdrowym rozsądkiem i stosowanie FSM jako uzupełnienia właściwej diagnozy i leczenia. Dopóki odpowiednie, sprawdzone terapie nie są opóźniane ani wstrzymywane, FSM może być bardzo pomocne. Każdy praktyk jest szkolony w koncepcji, że FSM należy stosować jako uzupełnienie terapii właściwej dla jego specjalizacji u pacjenta po postawieniu prawidłowej diagnozy. Motto FSM brzmi: "Nie zaszkodzi, może pomóc".

NIE zaleca się stosowania tych częstotliwości w leczeniu raka. Schorzenie jest zbyt poważne i skomplikowane, aby można je było leczyć tą techniką. Dr Arlene Lennox z Fermi Labs w Chicago opublikowała artykuł, w którym wykazano, że u pacjentów leczonych z powodu blizny po neutronowej terapii nowotworowej, u których guz nadal był aktywny podczas leczenia mikroprądami za pomocą urządzenia Acuscope, nie zaobserwowano wzrostu guza i pacjenci tolerowali radioterapię, wykazując mniej skutków ubocznych.

W 1982 roku Ngok Cheng opublikował pracę *"Wpływ prądów elektrycznych na generację ATP, syntezę białek i transport błonowy w skórze szczurów w ortopedii klinicznej" (tom 171: strony 264–272)*. Badanie to wykazało, że mikroprąd zwiększał produkcję ATP w skórze szczurów o 500%. ATP to substancja chemiczna, którą organizm wykorzystuje jako źródło energii. Prąd zwiększał również transport aminokwasów do komórki o 70% oraz usuwanie produktów przemiany materii. Implikacje dla gojenia i naprawy organizmu są oczywiste. Produkcja ATP wzrastała, dopóki natężenie prądu było niższe niż 500 mikroamperów. Gdy autorzy zwiększyli natężenie prądu do 1000 mikroamperów, czyli jednego miliampera, czyli zakresu natężenia dostarczanego przez urządzenia TENS i inne rodzaje terapii elektrostymulacyjnych, produkcja ATP faktycznie spadła.

Naszym celem jest leczenie każdego pacjenta z bólem, który chce uzyskać pomoc, poprzez szkolenie specjalistów, którzy potrafią go leczyć. Naszym celem jest również nauczanie, badania, publikowanie i promowanie FSM w taki sposób, aby przetrwało i rozwijało się.

"Mikroprądy o specyficznych częstotliwościach — zmiana medycyny po jednym pacjencie na raz — zmiana życia pacjentów po jednym lekarzu na raz"

Na początku XX wieku, przed rokiem 1934, lekarze i osteopaci stosowali urządzenia i częstotliwości do terapii elektromagnetycznej w leczeniu pacjentów. Urządzenia dostarczały częstotliwości na jednym lub dwóch kanałach. W przypadku korzystania z dwóch kanałów, jeden kanał dostarczał częstotliwość, która miała oddziaływać na określoną tkankę, a drugi kanał dostarczał częstotliwość, która miała neutralizować określone schorzenie lub patologię. Tysiące lekarzy stosowało te terapie w leczeniu pacjentów, prowadziło badania i dzieliło się efektami działania częstotliwości w artykułach i książkach. Towarzystwo Elektromedyczne i jego czasopismo "Electromedical Digest" zostały założone przez dr. Alberta Abramsa, lekarza z San Francisco.

Sprzęt używany w latach 20. XX wieku nie był zasilany bateryjnie mikroprądem stałym. Stare urządzenia podłączano do gniazdka ściennego i korzystały z prądu, który w tamtych czasach był raczej prądem stałym niż przemiennym. Prąd przemienny wszedł do powszechnego użytku dopiero kilka lat później.

W 1934 roku Amerykańskie Towarzystwo Medyczne, reprezentowane przez Maurice'a Fishbeina, ogłosiło, że terapie elektromagnetyczne są "nienaukowe", a leki i chirurgia to przyszłość medycyny. Każdy lekarz stosujący terapie elektromagnetyczne straci licencję na wykonywanie zawodu lekarza, przyznawaną wówczas przez Amerykańskie Towarzystwo Medyczne (AMA), a nie przez rząd. Terapie elektromagnetyczne i badania nad nimi stopniowo zanikały. Produkcja sprzętu została wstrzymana, a w połowie lat 50. XX wieku FDA wycofała go z rynku.

Częstotliwości te były nadal dostępne w książkach, artykułach i instrukcjach dołączanych do starych urządzeń.

W 1994 roku Carolyn McMakin, DC, zaczęła stosować częstotliwości uzyskane od dr. Harry'ego Van Geldera, emerytowanego osteopaty, na swojej rodzinie, pacjentach-wolontariuszach i przyjaciołach. Po ustaleniu, że częstotliwość nie przynosząca żadnych korzyści nie powoduje również żadnych szkód, zaczęto je stosować u pacjentów chiropraktyki dr. McMakin, aby sprawdzić, czy można zaobserwować jakiekolwiek pozytywne efekty. Rezultaty były natychmiastowe i fascynujące.

Częstotliwości wydawały się działać dokładnie tak, jak je opisywano na liście. Częstotliwość miała "zmniejszać stan zapalny", redukować zaczerwienienie i obrzęk, ale nie miała żadnego innego efektu. Częstotliwość "zmniejszająca tkankę bliznowatą" zwiększała zakres ruchu i zmiękczała tkanki, ale nie miała wpływu na stan zapalny, zaczerwienienie ani obrzęk. Częstotliwość hamująca krwawienie zmniejszała krwawienie miesiączkowe i zmniejszała lub eliminowała siniaki, jeśli była stosowana bezpośrednio po urazie lub operacji, ale nie miała wpływu na stan zapalny, tkankę bliznowatą ani zakres ruchu. Ostatecznie częstotliwości dodano z pism dr. Alberta Abramsa i z listy uzyskanej od dr. McWilliamsa.

Po ponad roku leczenia pacjentów i obserwacji tych efektów, dr McMakin po raz pierwszy nauczył tej techniki w styczniu 1997 roku, aby sprawdzić, czy efekty są powtarzalne. Czy technika rzeczywiście miała rzeczywisty efekt, czy też był to pozorny efekt wywołany przez umysł pacjenta lub reakcję na coś innego w środowisku klinicznym? W czerwcu 1997 roku stało się jasne, że studenci osiągali takie same rezultaty jak dr McMakin, zwłaszcza w leczeniu bólu mięśniowo-powięziowego z punktów spustowych. W 1998 roku po raz pierwszy zastosowano kombinacje częstotliwości do skutecznego leczenia bólu nerwowego, takiego jak rwa kulszowa, spowodowanego urazami krążka międzykręgowego. Tylko jedna kombinacja częstotliwości okazała się skuteczna w redukcji bólu nerwowego. W 1999 roku odkryto, że jedna kombinacja częstotliwości eliminuje ból całego ciała związany z fibromialgią spowodowaną urazem kręgosłupa. Przypadki te opublikowano w 2005 roku w recenzowanym artykule zatytułowanym "Zmiany cytokin w fibromialgii związane z urazem szyjnym". Zajęcia są nadal prowadzone w całych Stanach Zjednoczonych i Irlandii, aby lekarze mogli przekazać te efekty pacjentom i przynieść im ulgę.

Częstotliwość, która rzekomo "redukuje stan zapalny w układzie odpornościowym", została zbadana w laboratorium badań na zwierzętach na Uniwersytecie w Sydney w Australii przez dr Vivienne Reeve. Kwas arachidonowy naniesiono na uszy bezwłosych myszy. Kwas arachidonowy wywołuje stan zapalny mediowany przez szlaki prostaglandyn lipooksygenazy i powoduje obrzęk. Ten model zwierzęcy jest akceptowaną metodą badania stanu zapalnego i był wykorzystywany do oceny praktycznie każdego leku lub terapii przeciwzapalnej. Kombinacja częstotliwości zmniejszyła obrzęk o 62% w ciągu czterech minut u każdego badanego zwierzęcia; badanie prowadzono w zaślepieniu i porównano z częstotliwością placebo. Leki na receptę i bez recepty testowane w tym modelu zmniejszyły obrzęk o 45%. Częstotliwość placebo nie miała wpływu na obrzęk. Żadna z trzech pozostałych kombinacji częstotliwości testowanych w tym modelu nie zmniejszyła stanu zapalnego. Odpowiedź była zależna od czasu: 50% efektu pojawiło się po 2 minutach, 100% po 4 minutach, a dalszy czas nie dawał dodatkowego efektu. To jedyna kombinacja częstotliwości badana w modelu zwierzęcym, ale jej skutki i implikacje są istotne.

W dodatkowym badaniu na zwierzętach uszy myszy pokryto stearynianem mirystealu, wywołując stan zapalny i obrzęk w szlaku zapalnym zależnym od COX (cyklooksygenazy). Częstotliwość, która miała "zmniejszyć stan zapalny skóry", nie miała żadnego wpływu na obrzęk — była równoważna z placebo. Kombinacja częstotliwości, która miała "zmniejszyć stan zapalny w układzie odpornościowym", zmniejszyła stan zapalny zależny od COX o 30% w czterominutowej reakcji zależnej od czasu w porównaniu z placebo. Ta redukcja obrzęku jest porównywalna ze skutkiem leku na receptę do wstrzykiwań, Toridol, testowanego w tym modelu zwierzęcym.

Oparzenie słoneczne powoduje obrzęk i stan zapalny. Myszy wystawiono na działanie promieniowania ultrafioletowego w stopniu wystarczającym do wywołania oparzenia słonecznego i obrzęku. Jedna grupa nie była leczona, druga była leczona natychmiast, a trzecia — 2 godziny po ekspozycji. Grupa nieleczona miała oczekiwany obrzęk. W grupie leczonej natychmiast zaobserwowano niewielką, ale nieistotną statystycznie redukcję obrzęku mierzoną po 21, 23, 25 i 27 godzinach od ekspozycji. W grupie leczonej po 2 godzinach zaobserwowano statystycznie istotną redukcję obrzęku (p>0,01).

Jednym ze sposobów pomiaru odpowiedzi układu odpornościowego jest wystawienie go na działanie substancji chemicznej, na którą normalnie powinna rozwinąć się reakcja alergiczna, a następnie sprawdzenie, czy odpowiedź immunologiczna po ponownej ekspozycji jest taka sama czy inna po interwencji. Oparzenie słoneczne tłumi reakcje alergiczne układu odpornościowego. Myszy wystawione na działanie uczulającego środka chemicznego, oksazalonu, zazwyczaj puchną o 30 jednostek miary po ponownej ekspozycji dwa tygodnie po pierwszym zastosowaniu. Myszy poparzone słońcem, ale nieleczone, puchną tylko o 11 jednostek, co wskazuje na tłumienie odpowiedzi immunologicznej o 63,4%. Myszy leczone FSM po 2 godzinach, z największą redukcją obrzęku po oparzeniu słonecznym, miały 13 jednostek obrzęku po drugiej ekspozycji na oksazalon, co wskazuje na tłumienie odporności o 57,48%. Myszy leczone natychmiast FSM, u których zaobserwowano jedynie niewielką redukcję obrzęku po oparzeniu, miały 21 jednostek obrzęku po ponownej ekspozycji na oksazalon dwa tygodnie po oparzeniu i leczeniu FSM. Oznacza to redukcję supresji układu odpornościowego z 63,4% do 31,05%. Spośród wszystkich danych FSM dotyczących ludzi i zwierząt to najbardziej imponujące i fascynujące. Pojedyncza, czterominutowa ekspozycja na kombinację częstotliwości spowodowała trwałą zmianę w funkcjonowaniu układu odpornościowego, mierzoną dwa tygodnie po zabiegu. Eksperymentu nie powtórzono, ale dr Reeve jest ekspertem w swojej dziedzinie i potwierdza, że badania przeprowadzono zgodnie z najwyższymi standardami laboratoryjnymi testów na zwierzętach.

Mikroprądy po raz pierwszy zastosowano w latach 80. XX wieku przez lekarzy w Europie i Stanach Zjednoczonych do stymulowania zrostu kości w złamaniach niezrośniętych. Opublikowano liczne badania dotyczące wpływu mikroprądu jednokanałowego, które wykazują, że przyspiesza on gojenie ran i złamań. Jedno z badań wykazało, że prąd o natężeniu 10–500 mikroamperów zwiększa produkcję ATP (energii komórkowej) w skórze szczura o 500%. Natężenia 500–1000 mikroamperów powodowały stabilizację produkcji energii, a powyżej 1000 mikroamperów — jej spadek. Na rynku dostępnych jest wiele urządzeń, które mogą dostarczać prąd mikroamperowy. Wszystkie badania i artykuły dotyczące mikroprądów o specyficznych częstotliwościach (FSM) przeprowadzono z użyciem urządzenia wyprodukowanego przez Precision Microcurrent Inc. Można jednak użyć dowolnego urządzenia mikroprądowego z dwoma niezależnymi kanałami, które umożliwia ustawienie precyzyjnych, trzycyfrowych częstotliwości, takich jak 284 Hz (zamiast 280 Hz), na każdym kanale, z narastającą falą prostokątną i prądem stałym spolaryzowanym lub naprzemiennym. Seminaria poświęcone mikroprądom o specyficznych częstotliwościach (FSM) uczą protokołów częstotliwościowych i omawiają wpływ częstotliwości oraz rezonansu biologicznego na tkanki na podstawie obserwacji klinicznych i badań. Seminaria FSM NIE dotyczą stosowania mikroprądów ani urządzeń do mikroprądów. FSM nie sprzedaje ani nie promuje tych urządzeń. FSM uczy zasad i zastosowania rezonansu biologicznego i częstotliwości.

Dr McMakin stosuje FSM od 1994 roku, a różni praktycy używają tej metody od 1997 roku. Nie odnotowano trwałych działań niepożądanych związanych z użyciem urządzeń mikroprądowych ani z samymi częstotliwościami. Trzeba rozróżnić dwa efekty: działanie prądu i działanie częstotliwości. Praktyk jest chroniony przed prądem dzięki rękawiczkom lateksowym, więc prąd na niego nie oddziałuje. Znajduje się jednak w polu wytwarzanym przez częstotliwości i w efekcie rezonansu odczuwanym przez pacjenta. To pole bywa odczuwane przez niektórych praktyków i może być przyjemne lub uciążliwe, zależnie od ich wrażliwości.

Odczucie jest zwykle opisywane jako "lekkie" lub "unoszące" i trwa tylko tak długo, jak długo terapeuta używa częstotliwości, która daje pozytywny efekt u pacjenta. W każdej grupie widać krzywą dzwonową wrażliwości na to odczucie: około 10% osób nie czuje nic, około 10% odczuwa wyraźne "unoszenie się", lekkość w głowie (nie zawroty) lub lekkie "odurzenie". Pozostałe osoby są gdzieś pomiędzy. U pacjentów rozkład jest podobny. Reakcja "unoszenia się" nie wynika z konkretnej częstotliwości, tylko z odpowiedzi na częstotliwość rezonującą ze stanem pacjenta.

Nie ma znanych nam zagrożeń dla pacjenta, o ile praktyk przestrzega właściwych przeciwwskazań i środków ostrożności związanych zarówno z FSM, jak i użyciem mikroprądów. Są częstotliwości używane do usuwania tkanki bliznowatej, których nie należy stosować przez 6 tygodni od świeżego urazu. Czasem, gdy mięśnie zostaną skutecznie leczone, zakres ruchu zwiększa się na tyle, że stawy i nerwy mogą tymczasowo boleć, dopóki zakres ruchu nie wróci. Praktycy są świadomi tych możliwych reakcji i zaleca się, by uprzedzali o nich pacjentów. Po leczeniu mięśni bywa, że około 90 minut po zabiegu pojawia się reakcja detoksykacyjna podobna do tej po masażu. Można ją złagodzić, prosząc pacjenta o wypicie wody i przyjęcie suplementu z przeciwutleniaczami. Ostrzeżenia i przeciwwskazania właściwe dla urządzeń TENS są omawiane podczas sesji praktycznych i utrwalane w części wykładowej.

Urządzenie Precision Microcurrent ma certyfikat 510(k) FDA, co oznacza, że jest dopuszczone do sprzedaży. Wszystkie urządzenia mikroprądowe klasy II posiadają certyfikat 510(k) umożliwiający ich sprzedaż lekarzom. FDA nie zatwierdza urządzeń do sprzedaży tak jak zatwierdza leki. 510(k) oznacza jedynie, że urządzenie może być stosowane w warunkach medycznych i jest zasadniczo równoważne z innymi urządzeniami, które były już na rynku. FDA klasyfikuje wszystkie urządzenia mikroprądowe jako TENS. Urządzenia TENS służą wyłącznie do kontroli bólu i dostarczają prąd o natężeniu miliamperów. Wszystkie urządzenia TENS mają te same ostrzeżenia, środki ostrożności i przeciwwskazania. Urządzenia mikroprądowe dostarczają prąd o natężeniu mikroamperów, a nie miliamperów, ale ostrzeżenia są takie same, ponieważ wszystkie urządzenia mikroprądowe są zarejestrowane w kategorii TENS.

FDA reguluje, jakie oświadczenia można formułować w odniesieniu do terapii, leków i urządzeń. Oświadczenia dotyczące urządzenia mogą obejmować wyłącznie te, które przysługują danej klasie urządzeń, oraz to, co opublikowano w recenzowanych czasopismach naukowych na temat jego użycia. Precision Microcurrent i Precision Distributing nie mogą i nie formułują żadnych oświadczeń dotyczących zastosowań urządzenia Precision Microcurrent ani żadnego urządzenia mikroprądowego lub prądu o natężeniu mikroamperów wykraczających poza to, co jest dozwolone przez FDA dla klasy urządzeń TENS i to, co opublikowano w recenzowanych artykułach. Wszystkie urządzenia TENS są dopuszczone do leczenia bólu.

Podczas seminarium praktycy uczą się, że FSM nie powinno być stosowane u pacjentek z potwierdzoną ciążą. Urządzeń TENS nie należy używać do przepuszczania prądu przez ciężarną macicę, a FSM wprowadza dodatkowe, dobrowolne zalecenie, by nie stosować FSM, gdy kobieta wie, że jest w ciąży. Nie zaobserwowano żadnych problemów u pacjentek leczonych, u których dopiero później stwierdzono ciążę, więc zalecenie opiera się na ostrożności, a nie na negatywnych doświadczeniach.

Znaczne spadki poziomu cytokin i prostaglandyn obserwowane przy niektórych częstotliwościach mogą mieć nieprzewidywalny wpływ na prostaglandyny potrzebne do utrzymania ciąży. Gwałtowne zmiany w neuropeptydach obserwowane w leczeniu fibromialgii spowodowanej urazem kręgosłupa mogą mieć niezamierzony wpływ na rozwijający się układ nerwowy płodu po 8. tygodniu ciąży, czyli w okresie, gdy większość kobiet wie, że jest w ciąży.

Nie można formułować twierdzeń dotyczących diagnozowania lub leczenia jakiegokolwiek schorzenia za pomocą częstotliwości. Nauka jest metodą badawczą, a nie zbiorem informacji ani punktem widzenia. W każdym przedsięwzięciu naukowym obiektywny, wyszkolony obserwator może opisywać zaobserwowane efekty. Każda nauka zaczyna się od obserwacji zjawiska, a potem pyta, czy można je zmierzyć oraz czy jest powtarzalne i przewidywalne. Metoda naukowa zmierza do pomiaru i obserwacji zjawiska w warunkach kontrolowanych, eliminując inne możliwe wyjaśnienia poza badanym mechanizmem. FSM jest na wczesnym etapie tego procesu. Zjawiska te to fizyczne zmiany w tkance biologicznej, obserwowane wyłącznie w odpowiedzi na określone kombinacje częstotliwości stosowane urządzeniem mikroprądowym, które jednocześnie podaje impulsy fali prostokątnej na dwóch kanałach. Istnieją częstotliwości, które dają efekty mierzalne, powtarzalne u każdego przeszkolonego praktyka leczącego to samo schorzenie u nawodnionego pacjenta, i przewidywalne. Planowane są badania kontrolowane, aby ostatecznie potwierdzić reakcję specyficzną dla częstotliwości.